22/01/2010: ...Haar kindje was een kleine 30 weken, ze wisten het niet exact. Enfin, de vroedvrouw vroeg of ze wel geld genoeg had omdat de baby toch nog zeker een maand (!) in het ziekenhuis moest blijven. Die vrouw haar ogen gingen even groot open. De mijne ook want zo een vraag wordt in Belgie natuurlijk niet gesteld. Toen begon die vrouw te vertellen dat haar vriend haar had afgezet aan het ziekenhuis omdat haar ouders niet wisten dat ze zwanger was. Ze wilden het pas later vertellen, ondertussen deed ze losse kleren aan om het te verbergen. Ze zei dat ze nu wel niet meer binnen zou mogen...
15/12/2009: ...Gelukkig maakte ik vorige week appelmoes met natuurlijk ook kaneel op. Eigenlijk zit kerstmis gewoon in een potje. Een potje kaneel. Een potje dat naar kerst ruikt...
17/11/2009: ...Ook al ben je maar 24 weken oud, menswaardig sterven zit er hier niet in. De vroedvrouw die de bevalling deed daarbovenop nog al ‘boertig’ tegen de mama. Er maar op roepen dat ze niet kon werken als ze niet naar de rand van de tafel schoof etc. Enkele minuten later werd er het bed naast haar dan ook nog een gezond kindje geboren.... Emotioneel en op elk ander gebied moet die mama er helemaal door zitten. Een protocol rond stervensbegeleiding is hoognodig...
24/10/2009: ...Deze week heb ik al veel vrouwen gehad die me bedanken om er te zijn. Terwijl ik dat zo übernormaal vind. Geen enkele vrouw, zeker geen eerste kind of een kind dat van kind bevalt (deze week waren er verschillende bevallingen van 14-jarigen) moet dat alleen doen. Bij vele is de angst te lezen op hun gezicht omdat er gewoon geen uitleg gegeven wordt over wat zal volgen...
21/02/2010: ...Deze week was er een, wat leek, een gewone bevalling. Tot er ineens een tweede kindje volgde. Iedereen was verbaasd, vooral de mama. Niemand wist dat ze zwanger was van een tweeling. Zelfs de dokters hadden die dus gemist. Was eigenlijk wel grappig om die verbasing op die mama haar gezicht te zien. De dokter maakte een ‘grapje’ van “er komt nog een derde”, die mama “nee, nee, genoeg”. Naast de gelukkige mama’s, ook een mama die er bijna niet meer was. Ze kwam in shoque binnen, moest dringend een spoedkeizersnede krijgen. De baby was ondertussen al gestorven. Zij werd geïntubeerd...
29/12/2009: ...Ook hier in Guayaquil is kerst een dag zoals een andere waarop geld verdient moet worden. In België ligt alles plat maar hier is een dag niet werken gelijk aan een dag van geen inkomsten. Ook hier bedelen kindjes verder terwijl auto’s staan te wachten voor het rood licht...
05/10/2010: ...We waren al de ganse tijd bij haar. We vonden dat we dit dan moesten doen. De eerste keer dat ik tegen iemand zeg dat haar kind overleden is. Echt verschrikkelijk. Want vanaf de moment dat ik mijn mond opendeed wist ik dat ik die vrouw haar leven ging veranderen...
11/01/2010: ...Sinds donderdagnacht heeft het al elke dag (en nacht) geregend! Zalig, want daardoor koelt het een beetje af. Minder is dat daardoor een soort kakkerlak bovenkomt met sprinkhaanpoten. Sommige stukken van de stad zien er zwart van. Op die momenten, niet nadenken en doorstappen! Ook staan vele straten onder water en zijn er enkele houten huizen ingestort. Zelfs in de matenidad stonden er binnen strategisch geplaatste vuilbakken om water op te vangen...
20/10/2009: Vandaag mijn eerste Ecuadoriaantje van 2009 op de wereld gezet!!! Het was een gezonde, ronde jongen... Fernando!
25/11/2009: ...‘s Morgens opstaan. De thermometer wijst 26°C aan. De zon stijgt aan de hemel, de temperatuur stijgt naar 35°C...
... De baby lag er tussen haar benen met placenta die ook al geboren was. Ze zeiden me dat het 20 weken was maar toen ik de navelstreng doorknipte zag ik dat het zijn ogen opendeed en flink bewoog. Het was op zijn minst 25 weken en had dus zeker recht op een overlevingskans. Niemand deed echter de moeite om de baby weg te brengen naar de “babykamer”...
... Ondertussen is er toch al meer elektriciteit. Neen, het heeft niet geregend. Ecuador heeft er gekocht van Peru en Colombia. Overdag is er nog zo een 4 a 5 uur zonder elektriciteit. Het is wel minder voorspelbaar geworden...
23/12/2009: ...Toen vroeg die mevrouw wat mijn naam was. Et voila, de baby had een naam. Martine is hier namelijk een jongensnaam, geschreven als Martín, maar uitgesproken als Martine. De meisjesversie is Martina. Aangezien ik altijd Martine zeg, denkt iedereen dat ik een jongensnaam heb. De baby heeft als tweede naam Emilio, omdat ik zei dat ik dat mooi vind. Dus driemaal hoera, vandaag is Martín Emilio geboren, een schoon Ecuadoriaans manneke! Ik ben er trots op!...
... Zoveel dingen die niet moeten gebeuren, moest er overal een goede prenatale raadpleging zijn. Niet iedereen wordt in een bakske vol met stro geboren. Nog véél werk dus!...
01/11/2009: ...Wat eerst een saaie dag leek te worden wegens het gebrek aan parto’s, blijkbaar besloten de vrouwen om hier allemaal ’s nachts te bevallen (heel de week trouwens), werd uiteindelijk nog een heel leerrijke dag. Ik mocht instrumenteren bij een keizersnede én op het einde heb ik mee de huid van de buik mochen hechten. Wat een verschil met het hechten van een episiotomie! Zo zacht dat de huid van de buik is. Ge zijt daar echt zo floep door met naald en draad...
...Om 09u45 komt jolein echter aan mijn bed staan om te zeggen dat Martha naar Playas wil en dat we mee konden. Tuuurlijk wilden wij mee! Playas is het dichtsbijzijnde strand, ongeveer een klein 2 uur rijden. Dus ik spring uit mijn bed, snel omkleden, wat dingen bijeen scharrelen, eten, op een half uur waren we hup, richting zee met Abraham en Valeska. De zon was pas laat in de namiddag van de partij maar het was zeer tof om even uit die drukke, drukke met smog bevuilde stad te zijn. Dat 1 november gevoel was ver te zoeken!!
09/05/2010: ...Vandaag moederdag. Ik heb heel de nacht bijna niet kunnen slapen omdat de buren serenades afspeelden voor de mama des huizes. Deze morgen zei Martha: ah, is dat niet in Belgie? Euhm, neen!...
30/09/2010: ...Ondertussen is Guayaquil helemaal gesloopt. De mensen zijn hier serieus gek aan het worden. Heel veel supermarkten zijn geplunderd, overal zijn er inbraken. Zoals San Marino, waar ik veel ging, is geplunderd. Banken overvallen. De beelden die ik zag op tv waren echt niet normaal. Zelfs kinderen waren speelgoed in de winkels aan het stelen. Er rijden auto’s rond die slooptochten houden. Rijden, stoppen, uitstappen, stelen, instappen, rijden, stoppen, .... . Er is een avondklok ingesteld. Voorlopig is de politie nog niet aan het werk dus blijven wij nog mooi binnen...
07/11/2009: ...Vrouwen mogen hier namelijk nog altijd kiezen op welke wijze ze bevallen. De meeste vrezen de pijn van de weeën en betalen dan maar iets meer om een keizersnede te krijgen. De aanhangende risico’s etc. daar wordt niet over gepraat...
... Momenteel is er een watertekort dus heeft de regering beslist om heel Ecuador tussen 08u-18u (wat ruim geinterpreteerd moet worden) zonder elektriciteit te stellen. Dit zolang er weer voldoende water is, dus tot het regent! Zo werden we onmiddellijk herrinerd hoeveel er wel niet op elektriciteit werkt. Verkeerslichten, tankstation, bankautomaat, keuken, kassa’s, ... Allemaal niet voorhanden overdag...
16/04/2010: ...Hoe dichter de bus bij huis kwam, hoe feller het begon te regenen. Toen de bus op plaats van aankomst was, waren we precies in een rivier gereden. Alle straten stonden onder water. Diep onder water. Hoe dan ook, we moesten afstappen. Het water kwam tot aan mijn knieeën. De straat aan La Rotonda is een zeer drukke straat. Telkens de auto’s maar iets vooruit reden klotste het water langs alle kanten. Werden mijn benen vooruit, achteruit, links, rechts (naargelang de richting dat de stroming kwam) geduwd. Voelde ik dingen waarvan ik niet wil weten wat het allemaal was...
31/01/2010: ...Terwijl wetende dat er 65.000 mensen in België zijn, 65.000 mensen die 1euro kunnen missen. Als die mensen die ene euro aan de vzw zouden geven, was het rond...
04/12/2009: ...Niets doet vermoeden dat de kalender 4 december aangeeft. Bij het buiten komen ademt mijn mond geen wolkjes, mijn handen kleuren niet rood en mijn tenen voelen zich opperbest in slashen...
20/03/2010: ...Daar stond de familie van Alejandro te wachten... met een reuze bloemstuk en een nog grotere lach op hun gezicht. Mijn wangen werden rijkelijk gekust, werd rijkelijk bedankt en moest mee op de foto. Eigenlijk zo tof om te weten dat die mensen door een stomme sms zo gelukkig kunnen zijn. Als een gelukkig mens nam ik samen met mijn bloemen de bus richting huisje Martha...
Foto: VVE
